Hoe word ik een Adept.

Oftewel: hoe werkt Quareia.

Een stuk van de hand van Frater Acher uit 2015 warin hij uitlegt hoe Quareia werkt. Het orgineel kun je vinden op https://theomagica.com/blog/on-becoming-an-adept

Ik herinner me het moment nog goed dat we voor het eerst het idee zagen. Toen die heldere gedachte als een vonk oplichtte, en Josephine zei dat ze nu kon zien wat we moesten doen. We hadden al maanden over onze Westerse Mysterie Traditie gediscussieerd, over haar verleden, haar weeffouten, hoe zij verkeerd begrepen werd, maar ook over haar schoonheid, haar kracht en haar vermogen om weer tot leven te komen, verborgen tussen haar puinhopen en fragmenten. Uit al die discussies begrepen we dat wat er in werkelijkheid ontbrak niet een tempel was, maar een route naar de ingang, die mensen veilig konden volgen, zonder dat ze op hun tocht door de eerste paar zalen al geestelijk de weg kwijt raakten. Het ontdekken van magie was niet het probleem, maar het er hand in hand mee je weg volgen blijkt dat wel degelijk te zijn.

Het was de genialiteit van Josephine die de ontbrekende schakel zag: Het herontdekken van de ballet training van Agrippina Vaganova. De vaardigheid om complete choreografieën uit te splitsen naar enkelvoudige bewegingen, en enkelvoudige bewegingen naar draaiingen van het lichaam, draaiingen van het lichaam naar bewuste spierbewegingen, en spierbewegingen naar impulsen van de wil en bewuste aansturing. En zo voort. Totdat je een entiteit bent geworden die volledig binnen jouw huidige niveau van aansturingsmogelijkheden valt. En dan ga je oefenen. En nog een keer oefenen, en nog een keer, en nog een keer.

Quareia is heden ten dage een school van meesterschap, van adeptschap. Als je haar pad volgt zul je er veel littekens aan overhouden. Wat je daar voor terug krijgt is de vrijheid om jouw eigen pad te smeden.

Laat me de mechanismen achter dit proces uitleggen: als we eenmaal geoefend hebben om bewegingen te scheppen op het kleinste niveau, dan verandert al het andere in een kwestie van onderzoeken, verkennen en doorzetingsvermogen. Als we eenmaal de kleinste beweging beheersen, dan is datgene wat ons er uiteindelijk van weerhoudt om avond vullende choreografieën te maken binnen ons bereik gekomen: het is niet het talent of een gave, het is het niveau tot waar wij bereid zijn om onze dromen vol te houden, ondanks alle verlangens, schoonheid en bescherming die we op dat pad kwijt zullen raken. – Quareia is een trainingskamp met een spectaculaire diepte en breedte. Het is een school die met geen andere school te vergelijken valt en zij zal je leren hoe je kunt ‘dansen’ als geen ander. Zij leert je echter niet hoe je je eigen choreografie bij elkaar moet dromen.

Begrijp me niet verkeerd – ik heb het hier niet over creativiteit. En laten we van deze metafoor overstappen naar de werkelijkheid: Quareia – als je het aandurft, als je bereid bent om elke dag 30 minuten te oefenen, elke dag voor, zeg maar, de komende tien jaar – dan zal het je veranderen in de persoon die je geacht werd te zijn. En wie dat is weet je pas als je daar bent aangeland. Je zult er een glimp van te zien krijgen na een jaar of drie, of vijf, of misschien zeven. En tot die tijd wordt je geacht je mond te houden en door te gaan met het werk – of deze plek volledig te verlaten. Vertrouw op helemaal niets behalve de kracht van je doorzettingsvermogen en de schokken die je eigen ervaringen teweeg gaan brengen. Het is dan dat de geesten, en niet Quareia, je zullen leren wat je geacht wordt te zijn. Quareia – haar gereedschappen – die doen niet erg veel. Behalve dat ze een platform scheppen waar zij en jij bij elkaar kunnen komen. behalve het bieden van een taal die zowel jij als zij kunnen spreken. Quareia doet in haar kern niet anders dan jou in je kracht zetten.

Als je haar pad volgt ga er dan vanuit dat je bezig bent om jezelf tot een spirituele volwassen om te vormen. De paradox op dit pad is het volgende: je zult heel wat jaren een baby zijn, de tiener en de volwassene, allemaal verenigd in één persoon. Je krijgt geen gebruiksaanwijzing voor het leven; alle grenzen zijn tijdelijk van aard. Een deel van je reis met het Quareia materiaal is dat niemand je zal corrigeren of bestraffen behalve jij zelf. En niemand zal je prijzen, behalve jij zelf. Iemand zei eens, ‘Integriteit is datgene wat je doet als  niemand je ziet’. Zonder integriteit kun je echt nog steeds een vervuld leven leiden, geloof me. En je kunt zelfs en magiër worden in de traditionele zin van het woord. Maar je komt helemaal nergens met Quareia.

Het ‘schrijven van je eigen choreografieën’ in magie betekent niet dat je jezelf dwingt tot kunstmatige creativiteit. Het betekent niet dat je je eigen rituelen uitvindt, je eigen magsiche alfabet ontwikkelt of, wat ik zelf ooit dacht dat de bedoeling was, dat je complete rituele cycli onderneemt. Het uitvoeren van het Abramelin ritueel in zijn volledige vorm – als je er echt zo veel tijd en inspanning aan wilt verspillen – is nog steeds slechts het trainingskamp. Het ‘schrijven van je eigen choreografieën’ betekent dat je jezelf volledig bewust op de wereld tot uitdrukking brengt. Vaak houdt dat in dat je volledig met magie stopt. Magie verandert dan – in haar rituele zin – in een staat van voorbijgaande aard, en overgangsritueel, een reeks van jaren  waarin je in je werkplaats jezelf aan het opbouwen bent onder begeleiding van geesten. Maar wat ga je doen als je opgebouwd bent? De ultieme vraag is: hoe besluit jij jezelf in de wereld tot uitdrukking brengen?

Denk daar eens over na: wat als we allemaal vanaf de allereerste dag als volmaakte magiërs geboren waren? Wat dan? Wat zouden we doen met al die macht en kracht? Met ons vermogen om in één keer het gehele, stralende netwerk van ingewikkelde verbindingen te overzien, en om onze adem op elke schakel te kunnen plaatsen, zoals een koorddanser zijn voet op het touw zet? Waar zouden we dan naartoe lopen? – Elke dag zou veranderen in een hamer en beitel die we op de wereld en onszelf zouden laten neerdalen. En op de geesten om ons heen. Denk daar eens over na. Wil je echt een leven leiden vanuit integriteit? En als je ‘nee’ zegt, dan hoef je je daar niet voor te schamen; het bespaart je een heleboel problemen en littekens. Maar je moet wel accepteren dat je nooit een adept zult worden in de mystieke betekenis van het woord.

Als je dit bij toeval leest en je bent nog jonger dan, pak hem beet, 30, dan raad ik je aan om op die manier over magie na te denken. In ieder geval voor een tijdje. Beschouw magie als een donkere kamer waar je naar binnen stapt en waar je over tien jaar als een volledig ander wezen weer uit komt. Ja, je zult en paar super krachten hebben en ook een heleboel littekens. Je zult de wereld zien als een gestoorde plek vanwege de manier waarop ‘normale’ mensen zijn. Je zult het ook zien als een volledig open plek. En van daaruit kun je alle kanten op wandelen. Verbrand en gehavend als je bent kun je nu overal heen. Maar er ligt geen pad voor je klaar. tenzij je het zelf hebt gezien.

Wees voorzichtig met wat je wenst.